Przejdź do głównej zawartości

Gdzież się nauczyła tego zepsucia tak głębokiego i utajonego, że stawało się niemal nieuchwytne?

 "Pani Bovary" autorstwa Gustava Flauberta to dzieło klasyki romansu z dziewiętnastego wieku, które warto znać.

Emma, młoda kobieta wychodzi za mąż za poczciwego człowieka, który darzy ją szczerym uczuciem.

Jednak po pewnym czasie popada w marazm po urodzeniu dziecka. Omamiona wizją prawdziwej namiętności i miłości sprowadza na siebie zgubę.

Nie starczyło jej spokojne, ułożone życie przy boku męża. Pragnęła prawdziwej miłości i duchowych uniesień. Pchana tymi uczuciami i chęcią życia w przepychu zaczyna szukać podniet i bodźców emocjonalnych, które zaspokoiły by jej pragnienia.

Jednak im więcej miała, tym więcej pragnęła.

Opowieść o kobiecie fatalnej, która przynosi zgubę na siebie i innych.

O wartościach moralnych Emmy można by było dyskutować. Niemniej jej pragnienia doprowadziły do upadku emocjonalnego i materialnego.

Piękna historia kobiety, która pragnąc wszystkiego, została z niczym.

⭐Mocne 6/10



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

To define is to limit

"Portret Doriana Graya" Oscar Wilde  L’art pour l’art . Sztuka dla sztuki. "Jeżeli bowiem dzieło sztuki jest bogate, żywotne i zupełne, to ci, dla których kwestie etyczne są dużo istotniejsze niż estetyczne, dostrzegą jego przesłanie moralne. Tchórzliwi zadrżą z trwogi, a ci, których sumienia są nieczyste, ujrzą w nim własną hańbę. Dla każdego będzie tym, czym on jest. To widza, a nie rzeczywistość, odzwierciedla tak naprawdę sztuka”. Oscar Wilde, amator sztuki, wiódł hulaszcze życie dandysa. Impulsywny i romantyczny dekadent, który korzystał z uciech życia. "Portret Doriana Graya" jest niewątpliwie odzwierciedleniem życia pisarza. Dążenie do dóbr materialnych, pycha, chciwość oraz pożądanie namiętności różnorakich doprowadziły głównego bohatera do upadku. "Kto w pięknie odnajduje sens brzydki, jest zepsutym..." Ukazane piękno degrengolady osadza się między etyką, a estetyką. Rozkład wartości moralnych ukazane jako dążenie do perfekcji i wyniosłości....

Nacieszmy się tym, co odrażające.

 "Wyborny trup" Agustina Bazterrica Autorka wykreowała nam krytyczny obraz świata jako zdemoralizowanego społeczeństwa które nie ma żadnych granic moralnych. Na świecie pojawia się wirus odzwierzęcy, który staje się zagrożeniem dla cywilizacji. Ludzie w panice przestają jeść mięso zwierzęce, a rząd legalizuje kanibalizm. Gdzie kończy się a gdzie zaczyna humanitaryzm? Ludzie żyją wartościami, które są im narzucane z góry. Tam, gdzie każdy myśli tak samo, nie myśli nikt. Żyjąc w doskonałym i kontrolowanym projekcie brat zjada brata, a świat znieczula się na krzywdę innych. Czy w takim świecie ludzie potrafią jeszcze coś naprawdę poczuć? Czy potrafią kochać? Te pytania zadaje nam autorka, prowadząc nas przez przerażającą wizję przyszłości. Nikt nie mówi o nowej rzeczywistości. Nikt nie rozmawia o świecie przed Przemianą. Jest to zabronione. Rozwija się patologia, tortury, szerzy apatia, a ludzie dają się ponieść pierwotnym, perwersyjnym żądzom. Życie głównego bohatera zaczyna zm...

WSZYSTKO JEST POEZJA

Kocham kotki i książki (kolejność przypadkowa). Swego czasu przypałętała się do mnie choroba, z którą walczę już 14 lat. Choruję na schizofrenię paranoidalną, a literatura jest moją jedyną ucieczką od własnego umysłu. Umysłu, który zabija mnie codziennie, pożera, kawałek po kawałku. Czasami wydaje mi się, że nic już ze mnie nie zostało, że jedyne co mnie buduje to te historie wyczytane na kartkach papieru, te zachwyty nad pięknem literatury i możliwością konstruowania tak zdań, by płynęły z nich emocje... Dlatego książki są tak fascynującą dziedziną sztuki. Oscar Wilde w przedmowie do "Portretu Doriana Graya" pisał, że każda sztuka jest bezużyteczna. Nie, mylił się. Sztuka kształtuje i napełnia serce miłością i zachwytem. Nie ma nic piękniejszego od książki.